Werkgelegenheid: de vraag naar arbeid

Werkgelegenheid: de vraag naar arbeid

De werkgelegenheid is de totale vraag naar de productiefactor arbeid.

Het grootste deel van de vraag naar arbeid is vervuld, maar er is ook een deel van de arbeidsvraag onvervuld: de vacatures.

werkgelegenheid

Werkgelegenheid in personen of in arbeidsjaren

Werkgelegenheid in personen
= het aantal mensen dat een betaalde baan heeft.
Dit getal is vooral van belang wanneer we willen zien voor hoeveel mensen er wel/geen werk is.

Werkgelegenheid in arbeidsjaren
= hierbij wordt het zogenaamde arbeidsvolume berekend.
Alle gewerkte uren worden bij elkaar geteld en omgerekend naar volledige banen (op jaarbasis).
Dit getal geeft een beter beeld van de economische ontwikkeling, omdat hier eigenlijk gewoon het totale aantal uren werk wordt gemeten.

Voorbeeld berekening arbeidsjaren

In een bedrijf werken 15 full-time krachten (36 uur / week).
Daarnaast werken er 8 parttimers die gezamenlijk 200 uur werken per week.

Werkgelegenheid in personen: 15 + 8 = 23 personen

Voor de arbeidsjaren rekenen we de uren van de parttimers kunstmatig om naar hele banen.
Die 200 uren werk zouden 200/36= 5,6 hele banen zijn.
Werkgelegenheid in arbeidsjaren: 15 + 5,6 = 20,6 arbeidsjaren.

Werkgelegenheid hang af van..

De werkgelegenheid is afhankelijk van heel veel factoren. Enkele belangrijke factoren zijn:

  • De stand van de conjunctuur
    De bestedingen bepalen de mate waarin de productiecapaciteit gebruikt wordt (bezettingsgraad).
    Als er veel goederen en diensten kocht worden, zijn er ook veel mensen nodig voor de productie van die goederen. De bezettingsgraad is dan hoog. De werkgelegenheid ook.

  • De verhouding tussen arbeidskosten en kapitaalkosten
    Als arbeid in verhouding tot kapitaal duur is, zullen bedrijven door middel van diepte-investeringen Arbeid vervangen door Kapitaal. Hierdoor zal de werkloosheid toenemen. De hoogte van de loonkosten per product is daarbij van doorslaggevend belang.
    Deze loonkosten per product worden bepaald door de hoogte van de CAO-lonen, de WIG en de arbeidsproductiviteit.

  • De wetgeving in een land
    Wetgeving kan belemmerend werken bij het in dienst nemen van personeel. 
    Een voorbeeld hiervan is het Nederlandse ontslagrecht. Door deze wetgeving is het voor werkgevers erg moeilijk personeel te ontslaan. Hierdoor kunnen bedrijven voorzichtiger worden met het aannemen van nieuw/extra personeel.

2016-12-21T14:58:48+00:00